Op deze website zullen in een later stadium LGOG leden, na inloggen, toegang krijgen tot extra informatie. Momenteel kunnen alleen AVL-leden inloggen. Nadat hiermee ervaring is opgedaan wordt over uitbreiding beslist.
Kringnieuws
Kringnieuws van 18 april 2009
Verslag excursie Verviers en het Land van Herve
Kring Parkstad L.G.O.G.
18 april 2009
Vert et vieux (groen en oud), zo luidt de wapenspreuk van de stad. Volgens de overlevering zou Verviers een verbastering zijn van deze waarderende woorden die een middeleeuwse bisschop ooit uitsprak over het bosrijke oord. Historici menen dat de naam stamt van Virovius of Viroviacus, bewoners van een Gallo-Romeinse nederzetting. Hoe dan ook, de vallei van de Vesder is al sinds de vroegste tijden bewoond. Aan het schone, zachte water van dit onaanzienlijke stroompje dankt de plaats de bloei van de wolnijverheid sinds de 17e eeuw. Deze tak van nijverheid maakte een explosieve groei door vanaf de introductie van de spinmachine in 1797, de eerste op het Europese vasteland. Na het midden van de twintigste eeuw werd de stad getroffen door de concurrentie van de lagelonenlanden. De meeste textielfabrieken zijn intussen gesloten. Tegenwoordig is de stad ietwat vervallen, maar sfeervol en nog steeds groen.
Op zaterdag 18 april vertrok een bijna volle bus naar het land van onze zuiderburen. Gelukkig was de regen alleen op vrijdag gevallen en konden we droog met volle moed op pad gaan.
Bij de arbeiderswoningen
Na een kop koffie met veel vlaai ( zij bleven maar stukken aanslepen!) gingen we onder deskundige leiding op pad. Verviers is een stad met hoogteverschillen en dat hebben we geweten.Maar wat er geboden werd, maakte het klimmen en dalen de moeite meer dan waard. Sporen van het rijke verleden zijn – zeker in het centrum – nog zichtbaar: fabrieken voor de wolfabricage, maar ook de huizen van de eigenaren, die van het hogere kader van de fabriek en die van het gewone werkvolk, dat toch geacht werd al het werk te verrichten.
Een aandachtig gehoor in de Franciscanenkerk te Verviers
Maar bovenal is de Vesder zichtbaar, de rivier waaraan Verviers zijn bloei te danken heeft. Immers geen wolfabricage zonder water en ook op de dag van vandaag speelt water een belangrijke rol in de stad, omdat het de Waalse hoofdstad van het water is. Hier is alles geconcentreerd wat in het politiek leven van Wallonië met water te maken heeft.
Het grafmonument van Mathieu Brosky
Na de middagpauze vertrokken – nu begeleid door een zacht regentje – voor een tocht door het Land van Herve, waar we een bijzondere ontmoeting hadden op het kerkhof van Soiron. Daar ligt nl. een pastoor begraven die in 1799 in Heerlen geboren is, Mathieu Antoine Brosky. Natuurlijk hebben we zijn grafmonument, aan de buitenzijde van het koor van de kerk, bezocht en de groeten uit zijn vaderstad overgebracht.
A la memoire du révérend Mathieu Antoine Brosky
né a Heerlen en 1799, prêtre en 1824, vicaire à Verviers depuis l'an1825 jusqu' en 1837, curé de Soiron pendant 7 ans
...] est decédé plein de mérites
....] des sentiments très édifiants
le 16 février 1844.
..] amis qui ont érigé ce monument en témoignage de leurs profondsregrets et de leur sincère attachement.
R.I.P.
Na nog geproefd te hebben van kaas, stroop en cider van Herve in het oude station van Herve, waar nu de Espace des Saveurs (Ruimte van de lekkere Smaken) gevestigd is, vertrokken we naar Heerlen, waar we keurig op tijd arriveerden, vol verwachting waar de volgende excursie ons heen zou brengen en wat ons daar te wachten zou staan.
Kringnieuws van 3 maart 2009
Onderstaande links verwijzen u naar de notulen Jaarvergadering 2008, het Jaarverslag 2008 en Financieel Jaarverslag 2008
Kringnieuws van 17 november 2008
Verslag excursie naar België
Op 25 oktober vertrokken we richting België, nu eens niet ver maar dicht bij huis. De abdij van Godsdal (beter bekend onder de Franse naam L’Abbaye du Val-Dieu ) bij Aubel was ons reisdoel. Dat de keuze van de excursiecommissie in de smaak gevallen was, bleek uit de aanmelding: 50 mensen hadden zich opgegeven en de bus was dan ook tot de laatste plaats bezet. Helaas was één persoon niet tijdig aanwezig maar ons beleid is al jaren dat we een vijf minuten wachten en dan onherroepelijk vertrekken. Zo ook nu: dus met 50 aanmeldingen en 49 personen (de chauffeur niet meegerekend) vetrokken we naar Aubel. De weersvoorspellingen waren beter dan de realiteit maar we hebben het de hele dag droog gehouden en dat is ook de moeite waard.
Uiteraard werden we ontvangen met koffie en een Belgisch stuk vlaai, zoals Martin ons dat toegezegd had. In onze naïviteit dachten we nog dat hij zich vergist had en een stuk Belgische vlaai bedoelde, maar nee: het was inderdaad een Belgisch stuk, fors van afmeting en goed voorzien van fruit. Grote potten koffie werden op de tafels neergezet en ook dat hebben we wel eens anders (zuuniger , zal ik maar zeggen) meegemaakt.
Maar goed, het gaat op zo'n dag niet om het eten en het drinken maar om mooie zaken te zien en daar een goede uitleg bij te krijgen. In beide plaatsen was die uitleg goed verzorgd. Nederlandstalige gidsen stonden tot onze beschikking. In Aubel moesten we die delen met een groep uit Antwerpen, waardoor er ongeveer 100 personen achter de gids aanliepen, maar zijn stemgeluid was dusdanig dat iedereen - met wat moeite misschien – alles heeft kunnen volgen.
Natuurlijk werd het winkeltje bij de abdij druk bezocht en de Val Dieu-kaasjes werden grif gekocht maar gelukkig niet in de bus genuttigd. Niet iedereen is gelukkig met de stevige geur van deze kaas.
Ik denk dat iedereen zeer tevreden in Heerlen is aangekomen en dat we ook in 2009 weer veel moois van de excursiecommissie mogen verwachten. De plannen die ontvouwd werde, klonken in ieder geval veelbelovend.
Jo Jamar
Voorzitter
L’Abbaye du Val-Dieu (Aubel)
De abdij van Onze Lieve Vrouw van Val-Dieu (Godsdal) werd in 1216 opgericht. De Cisterciënser monniken hadden de gewoonte zich op onherbergzame oorden te vestigen. Teruggetrokken van de wereld, meestal in een dal, konden zij zich toeleggen op hun enige middel van bestaan, het bewerken van de grond. Ze volgden daarin het voorbeeld van de Heilige Robert van Molesme, die op deze wijze terug wilde naar het oorspronkelijke ideaal van de Heilige Benedictus. Vanuit de vallei van de Berwinne vormden de monniken geleidelijk het centrum van het karakteristieke “Land van Herve”. Bedoeld als bakermat voor spirituele en intellectuele ontwikkeling werd de abdij tevens een economisch centrum van regionale betekenis. Menig conflict liet in de loop der eeuwen zijn sporen na: feodale ruzies, godsdienstoorlogen, opvolgingsoorlogen en de Franse Revolutie. Tot vier maal toe werd het complex gedeeltelijk vernield of beschadigd door brand. Desondanks is de homogene uitstraling van deze architecturale parel behouden gebleven. De Maaslandse Renaissance, waarin enkele Romaanse en gotische elementen verweven zijn, is duidelijk herkenbaar.
De abdij wordt tegenwoordig beheerd door een lekengemeenschap die de Cisterciënser traditie probeert voort te zetten.
Val-Dieu is ook bekend vanwege zijn kaas en abdijbier.
Limbourg
Over de aard van Limburg zijn talloze beschouwingen gepubliceerd. Wat bindt Limburgers? Hoe natuurlijk zijn de grenzen van onze provincie? Is bij de Vrede van Münster en de daaropvolgende vredesverdragen uit de 17e en 18e eeuw gescheiden wat bij elkaar hoort?
Het begon ooit in de diepe Middeleeuwen met de stichting van een vesting door de hertogen van Limburg boven op een heuvel, hoog boven de vallei van de Vesdre. Het oude woord “Limburg” betekent eigenlijk “burcht op een rots boven het water”. In de 12e en 13e eeuw verschansten de hertogen van Limburg zich hier tegen hun rivalen, de machtigere heren van Brabant, Luik en Luxemburg. Ongeschonden is Limbourg er niet vanaf gekomen. L’eglise St. George is meermalen verwoest en gerestaureerd. De burcht van de hertogen van Limburg is in 1675 door de troepen van Lodewijk XIV opgeblazen. Een kasteeltje in neorenaissancestijl is ervoor in de plaats gekomen.
In Limbourg is veel behouden gebleven en de sfeer is niet van deze tijd. Het scheve, langwerpige stadsplein is met losse straatkeien belegd en sfeervol door oude linden omzoomd. Aan weerszijden van het plein staan statige huizen uit de 17e en 18e eeuw. De gotische St. George heeft een toren uit 1301 en een diepe crypte die vroeger via een ondergrondse gang verbonden was met de burcht. Het interieur van de kerk is verwaarloosd, maar bevat niettemin fraaie stukken zoals een stenen tabernakel uit 1520 , 16e-eeuwse doopvonten, 17e-eeuwse schilderijen en een rijkversierde houten kansel uit 1777. Een deel van de middeleeuwse stadsomwalling is behouden gebleven. Van hieruit heeft u een weids uitzicht over het Vesdredal.
Kringnieuws van 8 juli 2008
Excursie naar Kasteel De Haar en Culemborg
Op 16 juni ging de kring Parkstad naar Haarzuilens en Culemborg voor een bezoek aan kasteel De Haar en de stad Culemborg. Aanleiding voor het bezoek aan kasteel De Haar was uiteraard het Cuypers-jaar, dat weliswaar achter ons ligt maar kasteel De Haar blijft altijd de moeite waard.
Het reisdoel lag wel verder verwijderd van Parkstad dan we gewend zijn, vandaar dat excursiecommissie en bestuur daar indringend met elkaar over gesproken hebben. Maar juist gelet op de moeilijke bereikbaarheid van het kasteel voor reizigers met het openbaar vervoer, tevens gelet op de inbreng van een grote Limburger, Pierre Cuypers, bij dit kasteel en de mogelijkheid om een eigen rondleiding te krijgen, hebben ons doen besluiten de lange tocht voor lief te nemen. Bijna vijftig mensen hadden ingetekend en daarmee aangegeven dat het een juist besluit geweest was. Aangezien koffie en koek in de bus geserveerd werden, was de reistijd relatief kort en arriveerden we ruimschoots op tijd bij kasteel De Haar.
Het blijft een fascinerend gezicht dit grote kasteel daar midden in het landschap te zien oprijzen. Ook al stond een gedeelte van het kasteel in de steigers en waren niet alle tuinen te bezichtigen omdat ze gerenoveerd werden. Jammer dat het kerkje niet te bezichtigen maar uitgerekend die dag (en het tijdstip waarop wij daar waren) was door twee mensen uitgezocht om daar te trouwen. Een romantischer omgeving is bijna niet denkbaar.
Wij werden in twee groepen verdeeld zodat de gidsen alle aandacht aan ons konden geven die wij verdienden en wij de gelegenheid kregen alles goed in ons op te nemen. De eerste indruk – de grote hall – is meteen verpletterend. Zijn we in een gotische kerk beland? Je zou haast denken van wel. Cuypers heeft zich hier – maar niet alleen hier – kunnen uitleven. Overal zijn herinneringen aan de familiegeschiedenis van de Van Zuylens van Nijvelt te vinden. In iets mindere mate herinneringen aan de De Rotschilds, hoewel toch het kapitaal van de laatste de restauratie van het kasteel mogelijk gemaakt hebben. Bijna 20 jaar (van 1892 tot 1912) zou die restauratie duren, waarbij kosten nog moeite gespaard zijn. Een compleet dorp (Haarzuilens) moest verdwijnen om elders (op kosten van de baron) opnieuw opgebouwd te worden. Ongeveer 7000 volwassen bomen werden uit de provincie Utrecht overgebracht naar de omgeving van het kasteel omdat de eigenaar geen jaren wilde wachten totdat jonge aanplant tot wasdom gekomen zou zijn. Andere tijden, andere zeden maar zeker ook andere verhoudingen!
Tegen 13.00 uur vertrokken we via een ietwat avontuurlijke tocht naar Culemborg. Nadat we daar – op eigen gelegenheid – geluncht hadden , werden we ook daar in twee groepen verdeeld om onder begeleiding het centrum van de stad te bezoeken. Steeds weer opnieuw is het een openbaring om onder begeleiding van deskundigen een object (of stad) te bezoeken. Details waar iedere bezoeker langs loopt zonder ze op te merken, krijgen ineens de aandacht en vertellen hun eigen verhaal.
Precies op het afgesproken tijdstip waren we om 20.00 uur terug in Heerlen. Wij hadden een dagtocht van 12 uur er op zitten. Maar het was de moeite waard.
Let ook op de andere programma-onderdelen van uw kring:
Lezingen op 17 september (Martin van der Weerden over de mijnwerkersstaking in april 1943), op 20 oktober (Antoine Jacobs over na-oorlogse kerkenbouw in oostelijk-zuid-Limburg) en 19 november (een archeologisch onderwerp, nog nader in te vullen).
Excursies op 6 september naar Zierikzee en op 25 oktober naar Mechelen in België.
Wij organiseren nog een extra-excursie dit jaar in november en wel naar Nijmegen waar in het museum Het Valkhof een expositie gehouden wordt over Luxe en Decadentie, Leven aan de Romeinse goudkust.
Hier zullen een 200 voorwerpen getoond worden uit het museum van Napels. Wie in 2006/7 de expositie over Herculaneum gezien heeft in dat zelfde museum, weet wat hem (haar) te wachten staat. Let op de aankondigingen via de website, de e-mail of via de post.
Jo Jamar
Kringnieuws van 21 mei 2008
Interview Mgr. dr. J.M. Gijsen Hier te lezen
(Met dank aan LGOG-Kring De Westelijke Mijnstreek).